The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Ex una parte, et quendam militem Claremontensis diocesis ex altera super quodam nemore.

Ex hoc patet quod gradatim est appellandum, arg. 2. q. 7, metropolitanum; arg. 2. q. 6, anteriorum § illo videlicet; et supra, de offi. deleg., super quaestionum § porro; et ff. de appellat., imperatores; C. de appellat., praecipimus; ff. quis a quo appel., quod dicitur, 1. resp. Sed contra infra, de praeben., referente, ibi: appellatum fuit ad archiepiscopum ommisso episcopo; et ff. quis a quo appel., quod dicitur § 1; et infra, de nov. oper. nunc., significantibus, ubi omittitur medius et melius. Dicas quod gradatim est appellandum de iure, secundum canones tamen si omittatur medius, et non opponatur exceptio coram isto superiore, bene valet quod per ipsum fit. Sic intelliguntur praedictae decretales infra, de praeben., referente; et infra, de nov. oper. nunc., significantibus. Vel forte illud obtinet de consuetudine praescripta, ut ad illos archiepiscopos appelletur omissis mediis. Si vero opponatur exceptio, non valet quod postea fit, si propter hoc appelletur si consuetudo non obstat. Et ita intellige quod hic dicitur. Sed ex ista lege ff. quis a quo appel., quod dicitur § 1, multum contradicit, quia dicitur quod generaliter debet appellari ad primum delegantem et non ad illum qui delegavit. Sed intellige legem illam in subdelegatis, ut si appelletur ab aliquo subdelegato cui commissa fuit tota causa, a delegato ad universitatem causarum appellari debet ad primum delegantem. Et sic intellige legem illam secundum illam decretalem supra, de offi. deleg., super quaestionum § porro. Sed si appelletur a delegato tantum, sive sit delegatus ad universitatem causarum sive sit delegatus ad unam causam tantum, semper de iure appellandum est ad suum delegantem. Et sic intellige quod dicit hic, et in lege praedicta ff. quis a quo appel., quod dicitur. Aliae vero leges loquuntur in ordinariis, et 2. q. 7, metropolitanum. Illud generale est, quod ad Papam potest appellari, omisso medio propter plenitudinem potestatis, 2. q. 6, quotiens ad Romanam, et in pluribus capitulis ibidem, quia per simplicem querelam potest Papa adiri, cum ipse sit iudex ordinarius singulorum, 9. q. 3, cuncta; et 9. q. 3, principalem. Nisi in casu illius decretalis supra, de offi. deleg., super quaestionum § porro. Et sic omnia plana sunt. De appellationibus interponendis ab officialibus episcoporum vel archidiaconorum vel aliorum inferiorum dicas quod cum idem sit auditorium, sive curia episcoporum et eorum officialium, si appelletur ab officialibus episcoporum, appellandum est ad archiepiscopum de iure, non ad episcopum. Et si appelletur ab archidiacono vel eius officiali, appellandum est ad episcopum et non archiepiscopum. Tamen si est consuetudo quod appelletur ab archidiacono vel eius officiali ad archiepiscopum omisso episcopo, valet appellatio. Et hoc totum habes in quadam decretali Inno. iiii infra, de appell., extravag. Romana. Et idem credo quod si consuetudo sit quod appelletur ab officiali episcopi ad episcopum, quod teneat appellatio, non obstante quod dicitur in illa decretali supra, de appell., extravag. Romana. Ne a seipsis ad eosdem videatur appellatum, 17. dist., multis, ubi appellatur ab aliquo ad seipsum cum aliis, id est ab archiepiscopo ad synodum, ubi ipse est tamquam caput. Et est simile ff. quan. appel. sit, si quidem § solent, ubi appellatur ab ordine et praeside ad ipsum praesidem. Et decretales praedictae infra, de praeben., referente; et infra, de nov. oper. nunc., significantibus, loquuntur de consuetudine, cum illa decretali infra, de appell., extravag. Romana, quia ibi admittitur appellatio ab archidiacono ad archiepiscopum omisso episcopo, et hic non tenet. Sed haec decretalis videtur contraria praedictis tribus decretalibus, ubi tenet appellatio omisso episcopo, et hic non tenet. Sed tu dicas quod debuit hic appellari ad episcopum et non ad archiepiscopum, quia hic non fuit appellatum ab officiali episcopi, sed a quodam magistro R. canonico Claremontensis, cui episcopus specialiter causam commiserat, qui non erat de curia diocesani episcopi. Et ideo ad episcopum qui commisit causam, gradatim fuerat appellandum. Et haec habentur in antiqua decretali in parte decisa. Ber.