The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Instrumenta publica perpetua firmitate nituntur ad damnum et commodum utriusque partis, arg. 54. dist., nulli de servili; 12. q. 2, si quis de clericis; et supra, de pact., cum pridem; et 4. q. 3, si testes § item saepe fit; C. de fid. instrum., in exercendis. Privata vero ab adversario scripta, it quod constet vel a quocumque, dummodo partium vel testium subscriptione fulcita sint, in actione personali robur obtinent firmitatis, in Auth. de fid. instrum. § sed et si quis, coll. 6. Et talis scriptura dicitur authentica, ut hic patet. In reali vero actione instrumentum manu publica confectum praeponitur tali instrumento privato, nisi privatum instrumentum habeat trium vel amplius subscriptionem testium, C. qui pot. in pign. hab., scripturas. Privata vero instrumenta valent in praeiudicium illorum qui ea scribunt, C. de non num. pecun., generaliter; et ff. deposi., publia § ulti. Ad commodum vero eorum minime, C. de probation., instrumenta; C. de probation., rationes; C. de probation., exemplo. Laur.

Id est, per notorium qui servus publicus dicitur, ff. rem pup. vel adul., si pupillus.

Ratione subscriptionis, in Auth. de fid. instrum. § 2, coll. 6. Vincen.

Sed quod dicimus authenticum sigillum? Authenticum dicitur sigillum episcopi, et ei creditur quamdiu contrarium non ostendatur, supra, de probat., post cessionem; et 11. q. 3, curae. Item sigillum capituli, supra, de probat., ex litteris; 73. dist., in nomine patris, in fi. Item sigillum alicuius principis saecularis cui creditur de consuetudine, infra, de fide instrum., cum dilectus. Item arg. 19. q. 3, statuimus; et ff. de cust. reo., divus.