Book V › tit. 5.34 De purgatione canonica
X 5.34.8 Ex tuarum
tit. De purgatione canonica · 6 glosses
Lucius III.Incipit Ex tuarum intelleximus · alleged in the gloss as de purg. can., ex tuarum — 9× per the register · find the allegations →
Suspendisses
Propter enormitatem delicti suspenditur statim quis ab officio et beneficio, infra, de purg. can., inter sollicitudines, ubi de hoc dicitur.
Purgavisse
Haec purgatio est inhibita sive ferri candentis vel duelli, quia tales Deum tentare videntur, infra, de purg. vulg., per totum; et 2. q. 5, Mennam. Et clerici tales purgationes benedicere non debent, supra, ne cler. vel mon. saecul. neg., sententiam. Et ideo hic pro non praestita habetur.
Peregrina
Id est, extranea et reprobata. Aliter accipitur iudicium peregrinum pro iudicio non sui iudicis, 3. q. 6, peregrina; et 3. q. 6, leges.
Non putantes
Idem esset si coram iudice non suo se purgasset, infra, de purg. can., cum dilectis, in fi. Unde nota reprobatam purgationem non facere fidem. Simile ff. de pigner. act., eleganter § qui reprobos; et C. ne de stat. def., si pater tuus. Et qui iurat aliter quam debeat ex integro est iurandum, ff. de iureiuran., non erit § divus. Et est hic arg. quod si aliquis vocetur ad extraordinarium iudicem per hoc quod fit ibi, non interrumpitur praescriptio, ut lege praedicta C. ne de stat. def., si pater tuus. Item arg. quod sententia quae nulla est non liberat aliquem.
Annuncians
Simile 25. q. 2, habet hoc; et de conse. dist. 2, ego Berengarius, ad fi.
Absolvas
Quantum in te est, quia infamiam facti omnino removere solius Dei est, arg. ff. de obseq. praest., honori. Sed numquid post compurgationem potest accusari? Dicunt quidam quod si accusatore praesente se purgavit, non accusabit eum postea sicut in absolutione seu abolitione, nisi in casu ff. de praevaric., praevaricationis; et ff. de accusation., si cui. Secus si non accusatus purgetur nisi publice dictum esset quod quicumque vellet ipsum accusare exiret infra certum terminum, 2. q. 1, multi. Laur. dixit quod post talem purgationem de eodem crimine accusari non potest, quia iusiurandum maiorem auctoritatem habet quam res iudicata, ff. de iureiuran., iusiurandum speciem. Idem enim per iusiurandum consequimur quod per sententiam, ff. de iureiuran., sed et si § si cum de hereditate. Quoniam praetor iusiurandum tuetur, ff. de iureiuran., ait praetor si § 1. Et publica actio, scilicet popularis, consumitur per iusiurandum nisi per collusionem sit actum, ff. de iureiuran., eum qui § in popularibus. Solum enim Deum habet ultorem, C. de iureiuran., cum et iudices. Et poenam a Deo expectat, C. de recepti., authen. decernit. Arg. contra ff. de iureiuran., si duo patroni, in fi., sed ibi constabat de periurio.
Open in the search app — full-text search, highlighting, and the complete browse tree. Underlined phrases are standardized allegations; each links to the capitulum it cites.