The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Simile infra, de simon., Matthaeus, in fi.; et verae damnationis, nisi cum eis suus episcopus post peractam poenitentiam duxerit dispensandum, quod quidem potest; infra, de iudic., at si clerici. Et valde necessaria est dispensatio in occultis, non propter depositionem vitandam, quia propter occulta peccata non punitur quis, quae vindictam non habent, 32. q. 5, Christiana. Sed ut licite suum officium exequatur quod aliter non potest, 33. dist., habuisse; quia de eo super quo dispensatum est, postea accusari non potest, infra, de fil. presbyt., ex tua; et infra, de schismat., fraternitati; alioquin posset etiam post peractam poenitentiam accusari, 33. q. 2, admonere; 15. q. 5, presbyter. Arg. contra, de poen. dist. 4, divina clementia; et 23. q. 4, si illic; et 1. q. 4, iam itaque. Sed verum est quod accusari etiam posset. Ala.

Si non poenituerint. Ergo si poenituerint, possunt administrare sine periculo damnationis, et sic videtur contra Ala., qui dicit quod licite non ministrant etiam post poenitentiam sine dispensatione, ut dixi in proxima notula. Saltem valet dispensatio quantum ad accusationem, alias sufficit poenitentiam in occultis, ut hic patet. Ber.