The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Maxime infra, de fil. presbyt., nimis; ex quo non est legitimus.

Sed qualiter potuit ei innotescere? Resp.: si ipse fuit ei confessus quando ipsum examinavit, 22. q. 5, hoc videtur. Vel dicas innotuit, quoquo modo, ff. de admin. tut., quidam decedens § ulti. Et si episcopus haec sciebat, non tenebatur ei dicere, quia qui scivit, certiorari non debuit, ff. de act. emp. et vend., si res vendita, in fi. Sed quis probabit innotuisse episcopo? Ille qui dicit et allegat scientiam debet probare, ff. de probation., verius; et 82. dist., proposuisti. Sed praesumptio est contra episcopum quod ipse sciverit, qui eum examinavit vel fecit examinari, 24. dist., quando episcopus. Et praesumitur quod nihil omiserit de contingentibus, 11. q. 3, absit; et supra, de aetat. et qualit., accepimus. Unde videtur quod ipse debeat probare se ignorasse. Simile, innotuit, ponitur supra, de rescript., cum contingat.

Quia quod benigne contulit, fraudis consilio non debuit revocare, ff. de aedil. edict., ad res donatas. Vincen. Et de poen. dist. 1, quantum libet. Simile 22. q. 2, non enim; et 16. q. 2, visis. Sed nonne potest episcopus contra factum suum venire si est illicitum? Ita videtur 35. q. 9, quod quis commisit; et supra, de elect., nosti; et infra, de rebus ecc. non alien., si quis; et C. de evict., si tibi liberam. Sed hoc praecipit in odium episcopi qui talem scienter eligit, simile infra, de cleri. coniug., diversis. Et in hoc facit Papa gratiam huic sacerdoti, ut ille episcopus de caetero tales non promoveat, et cum ignoraverit ipsum fuisse talem, toleratur in eadem ecclesia de gratia, scilicet quousque provideatur ei in alia ecclesia. Et sic in primo casu propter culpam episcopi dispensat cum eo Papa, in alia casu toleratur ad tempus.

Arg. contra 50. dist., ex poenitentibus; et 81. dist., si qui sine. Contra hoc fit ex dispensatione, ut dixi. Numquid interim est praelatus? Ita, et habebit omnia, ff. de bon. poss. sec. tab., aequissimum. Sed contra videtur quod non sit praelatus, praelatura enim ad tempus dari non potest, 55. dist., praecepta. Sicut nec hereditas temporalis, ff. de hered. instit., hereditatis; ff. de regul. iur., actus legitimi. Sicut nec libertas, ff. de manum. test., libertas; ff. de poe., quaesitum § 2. Sed hoc intelligitur fieri de mandato domini Papae, alias non esset praelatus.