The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Nec per famam, vel alio modo, infra, de sent. excom., cum desideres § secundae quaestioni. Hoc enim dicimur scire quod ab aliis audivimus, 22. q. 5, hoc videtur. Sed quid si audivit ab aliquo levis opinionis, numquid hoc sufficit ut non debeat parere mandato iudicis? Videtur quod non, infra, de spons., cum in tua; et 11. q. 3, in cunctis; et infra, de testib., licet ex quadam. Sed videtur quod sic, quia in dubiis potius obediendum est, ut 23. q. 1, quid culpatur, in fi.; et infra, de praescrip., cum ex officii. Et illa est ratio quare executio sententiae differri non debet, nisi incontinenti probetur exceptio, infra, de testib., veniens 2; et infra, de restit. spol., litteras. Dico quod non sufficit, alioquin retardaret executionem sententiae, qui diceret se habere priores litteras, quae revocatae non essent, vel qui posteriores litteras diceret se habere, quae revocarent primas. Et sic sequeretur quod nullus iudex posset excommunicare vel absolvere vel ferre sententiam, si diceret aliquis ante prolationem sententiae causam illam aliis esse commissam, et sic daretur occasio figmentis, quod esse non debet, 32. q. 1, dicit dominus; Inst. vi bo. ra. § sed nedum talia; et C. und. vi, si quis in tantam; ff. de Carb., si cui controversia § si quis non; ff. de litig., litigiosam. Immo probabilem causam debet habere ille qui recipit mandatum de diversitate litterarum, antequam credat, 23. q. 4, quam magnum; et infra, de cleri. excom., illud; ff. quod fals. tut., si id, in fi. Vel dic quod qualiscumque notificatio sufficit in secundo casu, ut iudex non debeat dici dubius, 1. q. 4, turbatur, vers. si quis vobis dixerit hoc idolis, etc.; infra, de spons., praeterea 2; ff. de pet. hered., item veniunt § a quo denunciatum; et ff. de admin. tut., quidam decedens § ex quo. Et hoc videtur innuere littera ista, nihil omnino scivisti.

Quod et fecit, scilicet, quia denunciavit partem illam excommunicatam.

Sed qualiter potest illud perpendi ex sola inspectione litterarum? Nam licet secundae expressam faciant mentionem priorum iudicum, et rerum contentarum in prioribus litteris, per hoc non constat primas litteras esse revocatas, cum possint esse impetratae per falsi suggestionem, et ita non revocant primas, infra, de offi. deleg., coram; et infra, de rescript., ex parte decani, circa princ.; et infra, de re iudic., inter monasterium; et arg. supra, de rescript., caeterum; infra, de dolo et contu., ex litteris. Ad hoc ergo ut executori nullatenus sit dubitandum, oportet ut discat per assertionem partium, quia causarum merita partium assertione panduntur, C. si per vi. vel al. mod., nec imperiale; infra, de in integ. restit., tum ex litteris. Et sic videtur quod aliquam possit exercere iurisdictionem inter partes, quod falsum est, ut dicit in fine. Alias non poterit scire utrum secundae revocent primas. Et hoc verum est, ut dicit Io., quod numquam ex sola inspectione poterit scire, nisi aliquid intelligat de hoc ex partium assertione. Sed per hoc nullam habet iurisdictionem inter partes. Sed hoc verum est si ille qui habet priores litteras aliquid non obiiciat contra secundas. Alias iudex praesumeret primas esse revocatas, ex quo in secundis fit mentio expressa de primis, supra, de rescript., caeterum. Si autem aliquid obiicit, statim executor debet supersedere, quia per negationem res sit dubia, C. quib. ad lib. proc. non lic., si quis. Et in hoc casu intelligitur quod legitur supra, de rescript., pastoralis, ut ibi dicitur, scilicet, quod tunc dubium est de revocatione litterarum quando fit mentio expressa et iudicum et rerum. Sed ab adversario obiicitur litteras impetratas esse per falsi suggestionem per decretales praedictas. Item licet executor dubitet an debeat absolvere vel condemnare, tamen secundum regulam Arriani pronior erit ad absolvendum quam ad condemnandum. Regulam illam habes ff. de act. et oblig., Arrianus; et infra, de probat., ex litteris. Hoc ideo dicit, quia non constat an ille iudex habeat iurisdictionem, per hoc tamen non iudicat de iurisdictione quorum sit iurisdictio, sed tantum dicit se debere exequi mandatum, vel non debere, infra, de rescript., ex parte decani.

Sed quid si non exhibuntur secundae? Non exequetur secundum mandatum si ad terminum praefixum non exhibeantur, ut infra, de except., pastoralis. Nam litterae quae non apparent, non sunt, ff. de contrah. empt., in lege; et ff. de contrah. empt., Rutilia Polla; de conse. dist. 1, solemnitates, in fi. Non potest tamen cogere adversarium ad exhibendum, quia non habet iurisdictionem inter partes, ut dicitur in fine. Nec etiam tenetur obedire mandato, nisi videat rescriptum, infra, de offi. deleg., cum in iure.

Videtur quod executor non debeat petere copiam rescripti, nisi ubi recipit contraria mandata. Sed non est verum, ut dictum est in proxima notula.

Sed quare revocatur quod legitime factum est per primas litteras, contra id quod legitur infra, de restit. spol., audita; supra, de rescript., causam quae. Sed per istum executorem nihil revocatur, sed denunciantur illi absoluti, qui primo fuerant excommunicati.

Supra, de rescript., pastoralis.

Ita ut non exequaris mandatum, et iste § respicit proximum, infra.

Hic fallit illa regula, ff. de iud., de qua re.