The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Id est, advocatorum vel procuratorum, 16. q. 1, de praesentium. Ala.

Arg. quod qui de facto alterius subscribit, consentire videtur, ff. de in rem ver., pater; ff. quod iuss., merito § sed et si; 12. q. 2, non liceat; et 12. q. 2, cum redemptor. Arg. contra ff. de pigner. act., Caius. Sed ibi ignoravit quid continebatur. Sed verum est ubi ad auctoritatem contractus subscriptio desideratur. Quod intelligas cum hac distinctione, quia aut subscribit quis nomine alieno aut suo. Si alieno, non obligatur qui subscribit nec intelligitur consentire, ff. de institut. act., Lucius; ff. de rescind. vend., Titius. Si nomine suo, aut scienter aut ignoranter. Si scienter, tunc obligatur et consentire videtur, ut hic, ut in primis concordantiis, et ff. de pignorib., si fideiussor § 1. Si ignoranter, non videtur consentire nec ei nocet, C. plus val. quod agit., si falsum; C. de donation., nec ignorans; et lege praedicta ff. de pigner. act., Caius.

Humano more loquitur, quoniam Deus non irascitur, 22. q. 4, incommutabilis.

Qui alienat in praeiudicium ecclesiae etiam si iurasset non repetere, revocare debet alienationem non obstante iuramento cum sit illicitum, supra, de iureiur., intellecto. Arg. contra supra, de instit., cum venissent. Sed ibi alias poterat consuli ecclesiae per capitulum. In decretali supra, de iureiur., intellecto, non erat alius per quem posset consuli regno. Ber.

Simile infra, de loc. et cond., propter; et infra, de loc. et cond., potuit, ubi dicitur qualiter intelligatur de celeri. Celeriter intelligo in hoc casu antequam laedatur ecclesia ex tali alienatione.

Per repetitionem. Et ita qui male alienavit rem ecclesiae potest repetere, ut hic patet, et 35. q. 9, quod quis; et supra, de elect., nosti. Quod verum est si in administratione toleratur, secus si remotus fuerit, 12. q. 2, monemus. Ala.

Et ita est arg. quod si dilapidator vult servare ecclesiam indemnem, quod non removeatur. De hoc dixi supra, de elect., quod sicut.

Scilicet depositionis, 12. q. 2, diaconi; et C. de sacro. eccl., iubemus § oeconomus. Et si satisfacere non posset, excommunicabitur quousque satisfecerit.

Ex hoc manifeste patet quod alienatio quae fit contra formam iuris, nulla est ipso iure, supra, de in integ. restit., constitutus; et supra, de his quae fi. a maior. par. cap., cum in cunctis; et 12. q. 2, sine exceptione. Arg. contra 12. q. 2, si qua de rebus. Hoc solvit supra, ne sede vac. nih. inn., novit. Vincen.

Id est, clericis omnibus et conversis et patronis, 16. q. 7, filiis; et parochianis, quia eorum interest. Sed personae alterius ecclesiae non admittentur, cum sit privatum iudicium.

De facto, quia ipso iure non tenet, ut dictum est. Et nota quod ecclesia habet actionem personalem contra alienatorem, si est solvendo vel habet in rem actionem contra possessorem, 12. q. 2, Apostolicos. Et est expressum C. si tut. vel curat. interven., etiam in his; et C. si tut. vel curat. interven., etiam tutoribus. Sed si obtineret contra unum, alter liberaretur, ff. de eo per quem fac. erit, aequissimum § si plures. Et si conveniat unum, non fit ei praeiudicium quo ad alium. Sola enim solutio imponit ei silentium, ff. deposi., depositum § si apud; et C. si tut. vel curat. interven., etiam tutoribus. Sed numquid eccleisa tenetur cedere actiones suas solventi contra alium? Non, cum enim conveniatur ex delicto suo vel ex maleficio, non potest petere cessionem actionum, ff. de admin. tut., si plures tutelam. Praeterea alienator potest repetere, ut hic dicitur. Sed contra videtur quod non sit audiendus, cum teneatur de evictione. Et dicit regula: quem de evictione tenet actio, eundem agentem repellit exceptio, C. de evict., exceptione; et C. de evict., si ob causam. Respondeo: illud generale est, sed hic si repellatur, replicabit quod rem ecclesiae repetat, quia contractus nullus est, et ideo non tenetur. Sicut excipitur contra mulierem de re vendita et tradita, sed ipsa replicat factum esse contra Velleianum, ff. ad Velleia., si mulier § item si mulier. Nec mirum si contingit hoc in praelato, quia interdum accidit hoc in privato, C. de agric. et cens., quemadmodum, lib. 11, et est specialis casus. Et si nihil habet praelatus, non dabit pretium, C. de rei vend., si mancipium. Vincen. Item ex hoc capitulo dicunt quidam, quod praelatus vel etiam quilibet de ecclesia potest agere pro ecclesia sine litteris de rato. De hoc dixi supra, de procurat., alia; et supra, de rescript., edoceri. Simile 12. q. 2, non liceat, et sunt eiusdem auctoris.