The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Iudex tamen ex officio suo potest repellere accusatorem si non fuerit idoneus, arg. 2. q. 7, alieni; et 2. q. 7, si qui sunt; et 2. q. 7, quaerendum; ff. de postulan., quod prohibet; et supra, de except., exceptionem, in fi.; et ff. de pet. hered., filius.

Non enim modo potest reprobare etiam mores quos prius approbavit, ff. de adulter., si uxor, in fi.; et 32. q. 5, horrendus; et supra, de fil. presbyt., veniens; ff. de negot. gest., Pomponius. Sed contra 2. q. 7, alieni; et 3. q. 11 § si quis ex familiaribus; et C. qui accus. non poss., iniquum. Immo videtur quod criminosus criminosum accusare possit, 2. q. 7 § in hoc; et C. de haeretic., quoniam; et C. de inoffic. testam., in arena. Arg. quod nullus criminosus reputatur legitima persona ad accusandum vel ad denunciandum, ut dixi supra, de accusat., si legitimus; arg. C. de adulter., quoniam; 32. q. 6, nihil iniquius; et C. de liber. caus., si filium. Vel forsitan iste episcopus accusabatur de crimine excepto, quia et erat malae famae, 2. q. 1, in primis. Unde admittebantur viles personae contra eum. Sed dic quod speciale est in episcopis et in odium ipsorum statutum, quia debent secum habere honestas personas quae perhibeant testimonium de vita eorum, 2. q. 7, cum pastoris. Et ideo si pravos et viles habent secum, sibi imputent. Alias vilis persona non est audienda, ut dixi supra, de accusat., si legitimus. Vel forte superior ex officio suo posset tales repellere, ut dicitur in principio capituli et in praecedenti notula.