The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Eo ipso quod sortem recipit, poenae renuciasse videtur, ff. de eo quod cert. loc. dar. op., si post moram, in fi.; et ff. de lege comm., post diem. Et ita videtur quod eam ulterius petere non possit per hoc quod hic dicitur, nisi aliter convenerit inter eos cum sortem recepit, scilicet quod sors et poena peti possit, arg. ff. de transaction., qui fidem; C. de transaction., cum proponas; ff. si quis caut., non exigimus, 1. resp. Et sic videtur ex hac decretali quod non committatur poena in totum cum effectu, licet sors in totum soluta non sit. Unde habes contraria plura, ff. de ver. oblig., stipulationum aliae § si sortem. Super hoc consuevit distingui. Aut enim illud quod promittitur sub poena consistit in dando aut in faciendo. Si consistit in dando in totum committitur poena, licet in parte sit satisfactum, ff. fam. ercis., heredes § in illa, in fi.; et ff. de ver. oblig., stipulationum aliae § si sortem; et ff. de ver. oblig., in executione § item si ita; et ff. de pignorib., sed an viae, arg. Si vero consistit in faciendo et illud quod promissum est sub poena sit individuum, tunc idem est quod in primo casu, quia in totum committitur poena, ff. fam. ercis., heredes § an ea stipulatio; et ff. de ver. oblig., eadem § cato, in princ., ibi: ab omnibus factum etc.; et ff. de ver. oblig., in executione § 2. Sed in primo casu cum consistit in dando, dixit Azo quod opposita exceptione repelleretur a poena pro rata solutae partis, arg. ff. si quis caut., si servus § 1; et ff. de ver. oblig., stipulationum quaedam § ulti., ad fi.; et arg. ff. deposi., si duo heredes; et ff. de ver. oblig., in executione § insolidum. Et hanc aequitatem servat hic Innocentius. Nec est servandus ille rigor ut in totum poena exigatur, quia non debet quis cum aliena iactura ditari, ut hic dicitur, et 22. q. 2, primum; et ff. de condi. indeb., nam hoc. Quia non interest illius poenam recipere pro soluta sorte. Et ideo quia placuit aequitatem praeferri stricto iuri, C. de iud., placuit. Unde litterae super hoc impetratae non valuerunt, quod patet ex eo quod dicit: veritate tacita. Alii doctores legum servant illum rigorem. Si vero factum sit dividuum, pro parte tantum committitur, ff. rem rat. hab., si procurator § si quis a procuratore; et arg. ff. de ver. oblig., eadem § cato, ibi: at si de eo cautum etc. Sed contrarium videtur in lege praedicta ff. si quis caut., si servus, ubi committitur poena in totum, licet detur exceptio pro alia parte et factum videtur dividuum. Sed dici consuevit quod illud est speciale in iudicio, quia et ibi mora purgatur, ff. si quis caut., si post tres. Sed in poenali stipulatione non purgatur, C. de contrah. et comm. stip., magnam, quia tempus ibi interpellat, supra, de loc. et cond., potuit.

Praeferenda est enim existimationis opinio pecuniario commodo, ff. de solut., cum ex pluribus; ff. de usuri., in pecudum § ulti.

Videtur ergo ex hoc quod ecclesiastica persona non possit exigere poenam, nec ab ea exigi, arg. 2. q. 2, fraternitatis. Arg. contra supra, de poeni., constitutus. De hac materia dictum est supra, de arbitr., dilecti.