The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Secundum quod dicitur supra, de Iudae. et Sarrac., ita quorundam, ubi de hoc; et infra, de Iudae. et Sarrac., ad liberandam. Nihil ergo in mercibus portandum est nisi illud, unde possint redimere captivos, ut hic dicit. Sed quid si non possunt redimere captivos nisi portent eis arma vel ferrum, numquid hoc facere possunt sine poena excommunicationis? Arg. quod sic, ex eo quod hic dicit excepto redemptionis articulo. Sed non credo nisi primo requiratur auctoritas Papae ne aliquid fraudis fiat. Ber.

Sed nonne sufficit poena excommunicationis? Potest dici quod hoc exigatur a suspecto, arg. 28. dist., de Syracusanae; et 10. q. 3, illud magnitudinem. Quoniam eorum ruinae debent occurrere praelati, 93. dist., diaconi; et 22. q. 5, hoc videtur. Et ad maiorem cautelam exigatur iuramentum etiam a quocumque. Laur.

De qua habes supra, de Iudae. et Sarrac., ita quorundam. Et ideo quia licet treuga sit facta, non tamen pax perpetua, ut infra § proxima. Unde prohibitio non intelligitur propterea relaxata de mercibus prohibitis. Ber.

Sic infra, de Iudae. et Sarrac., quod olim. Qui per alium facit per se facere videtur, ut hic; et infra, de sent. excom., mulieres; 46. dist., sicut non suo; ff. de admin. tut., ita tamen § gessisse. Ber.

Treuga est securitas personis et rebus ad tempus concessa, supra, de treug., treugas. Et qui facit treugam non facit pacem, nec desistit a guerra nisi ad tempus, quia qui distulit non in totum destitit, 2. q. 3 § notandum; et ff. de iud., destitisse.

Nec etiam a periurio, quia licet treuga sit facta non tamen pax, et ita non extitit conditio, unde incidit in sententiam excommunicationis et in periurium. Et sic treuga non est pax.