The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Sic etiam compromittitur in iudice retenta delegata potestate, infra, de praeben., nisi; et infra, de praesump., litteras. Et tunc iudex potest uti delegata iurisdictione si expedierit et arbitraria potestate, ut in decretali infra, de praeben., nisi. Sed hic non poterant retinere huiusmodi arbitrii executionem, nisi per prorogationem iurisdictionis de consensu partium quae hic intervenit. Sed hic non valuit prorogatio, quia non valuit compromissum de incerta persona assumenda. Et sic non poterat fieri executio, licet intenderent prorogare iurisdictionem delegatam de uno negotio ad aliud. Ber.

Ut ff. de recepti., item si unus § si in duos, quia compromissum de incerta persona non valet, ut ibi dicit, quia in assumenda illa tertia persona isti iudices poterant dissentire, et sic res sine exitu futura est. Arg. contra infra, de arbitr., cum a nobis; sed ibi solvitur. Et sic iudex certus esse debet, alias non valet commissio, supra, de rescript., ad haec. Et sic procurator certus esse debet, ff. de procur., dummodo. Sic et tutor incertus dari non potest, ff. de testam. tut., tutor incertus; et ff. de testam. tut., duo sunt Titii; et Inst. de legat. § tutor. Et ideo cum a principio non tenuerit compromissum, licet fuerint postmodum concordes in assumenda tertia persona, non tamen tenuit arbitrium, et sic nec sententia etiam excommunicationis propter hoc lata. Et sic est arg. quod si principale non tenet, nec accessorium, infra, de for. compet., si diligenti; et infra, de fide instrum., inter dilectos; et C. de legi. et const., non dubium. Item est arg. quod ab initio non tenet, postea non convalescit, ff. de regul. iur., quod in initio; et 16. q. 3, placuit ut § potest, vers. quod si privatus. Item est arg. hic quod licet res ad eum casum perveniat a quo potest habere initium, tamen non valet. Hic non valuit compromissum, quia tertius arbiter incertus erat. Sed manifeste contradicit infra, de appell., cum speciali, ubi dicitur quod duo arbitri sunt eligendi, et si concordare non possunt, assumant tertium. Et si tertius arbiter incertus est, qualiter respondebis? Potest dici quod illud est speciale in causa recusationis, quia illi arbitri non dicuntur veri arbitri, immo quasi naturam iudicum sapiunt, quia iurisdictionem videntur habere, arg. supra, de offi. deleg., suspicionis. Vel dicas quod non est contra. Ibi enim statuit ius, quod duo arbitri eligantur a partibus, qui de suspicionis causa cognoscant. Et si illi non concordant, ipsi arbitri eligant tertium, supra, de offi. deleg., suspicionis. Sed partes non eligant illos, ut si discordes fuerint, eligant tertium, sed simpliciter eligant duos, nulla mentione habita de tertio. Et ius ostendit ibi quid facere debeant partes, et quid postea ipsi arbitri, cum in fine non potuerunt concordare. Et etiam quod dicit hic, respicit ipsum factum, ut si tertius eligatur incertus, non teneat compromissum, ut hic factum fuit. Si dictum fuisset hic quod certam personam eligerent, si discordassent, tunc valeret, ff. de recepti., item si unus § si in duos.