The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Et sic patet quod delegatus potest esse arbiter retenta etiam delegata iurisdictione. Sic infra, de praeben., nisi; et supra, de arbitr., cum olim; et supra, de arbitr., innotuit. Sic etiam ordinarius potest esse arbiter, arg. supra, de elect., causam quae; et supra, de arbitr., cum tempore. Sed contra videtur 3. q. 7, infamis § tria, in fi.; ff. de recepti., sed et si in servum § 2. Non sunt contraria, et iudex non potest iubere ut in eum compromittatur, sicuti ibi dicitur. Sed si partes volunt in ipsum compromittere, bene possunt, arg. ff. de tutor. et curat., praetor ait; et in Auth. ut differ. iudic. audi. § si vero contigerit, coll. 9. Item est arg. hic quod in arbitrium possit de crimine compromitti, unde signatur contra ff. de recepti., non distinguemus § Iulianus; et supra, de in integ. restit., causa, in fi., ubi de hoc. Item arg. quod possit, 5. q. 2, si primates.

Cum agitur de crimine aut illud infamat, et tunc si agatur criminose, non potest compromitti, ff. de recepti., non distinguemus § Iulianus. Si civiliter ad confiscationem bonorum, bene compromittitur, ut hic. Aut non infamat, et tunc potest compromitti, ff. de his qui not. infam., quid ergo § ex compromisso.

Poenitendo de ea et redeundo ad ecclesiam.

Bene poterat testificari in hoc casu contra fratrem. Si enim frater tuus vel amicus tuus vel uxor tua, quae in sinu tuo dormit, depravare voluerit veritatem, sit manus tua super eos, 23. q. 8, legi; et 23. q. 5, si audieris. Et dicere debes patri et matri, non novi vos, 93. dist., diaconi; et infra, de iureiur., quemadmodum. Alias in magnis criminibus non auditur contra eum, C. qui accus. non poss., si magnum. In levibus bene C. qui accus. non poss., si sororem; et 4. q. 3, si testes § parentes.

Id est, confessus fuerat.

Nam sola suspicione suspectus habetur, nisi se purget ad arbitrium sui episcopi. Quod si non fecerit, excommunicari debet, infra, de haeret., excommunicamus itaque § 1. Ber.

Scilicet fratrem coram archiepiscopo Bituricensi, coram quo conveniebatur frater ille de haeresi. Et ei fuit indicta purgatio, ut per ipsum G. deberet se purgare, et ipse fratrem suum compurgavit. Propter quod episcopus dicebat ipsum periurum et haereticum, quia primo dixit illum haereticum, et postea eum compurgavit. Sed ipse G. dicebat quod licet de se confessus fuisset, de fratre tamen nihil dixerat. Sed contrarium probavit episcopus, unde isti iudices habentes suspectum ipsum, cum litteris suis remiserunt ad Papam.

De nemine praesumitur quod sit immemor suae salutis, 1. q. 7, sancimus.

Immo in ultimo articulo non semper praesumitur quod verum dicat aliquis, C. de probation., rationes; ff. de probation., qui testamentum; ff. de leg. 2, Lucius § quisquis mihi 2; et ff. de leg. 3, cum quis § Titia. Solutio: licet praesumatur quod verum dicat, non tamen fit sufficiens probatio iudici, arg. ff. de pigner. act., gravis. Et licet heredes necesse habeant stare religioni defuncti, non tamen creditores, C. de probation., authen. quod obtinet.

Praesumitur aliquid ratione consanguinitatis vel affinitatis, supra, de praesump., afferte; infra, de testamen., requisisti; infra, de simon., sicut tuis; et supra, de aetat. et qualit., tuam; ff. de ritu nupt., non solum § 1; C. de rei uxor. act., rem § sileat; arg. 3. q. 5, accusatores vel testes. Io.

Hoc est notabile, quod semper est standum primo dicto alicuius, si postea contrarium dicat etiam in alio iudicio, supra, de testib., cum in tua. Et etiam extra iudicium, supra, de probat., per tuas. Et sic periurus reputatur qui unum uno iudicio vel eodem dicit, et postea aliud. Item hic una praesumptio praeponderat alteri, ff. de in int. rest., divus. Arg. contra supra, de elect., cum inter R.

Immo ex levi causa probatur quis haereticus, arg. C. de haeretic., omnes. Scilicet quantum ad hoc ut suspectus de haeresi habeatur, et ut procedatur quasi contra suspectum, sed non ut condemnetur de haeresi. Item vehemens praesumptio pro probatione accipitur, 32. q. 1, dixit Dominus; et supra, de praesump., afferte; 54. dist., fraternitatem; infra, de Iudae. et Sarrac., nulli. Respondeo quod non vehemens sed violenta tantum, de qua praedicta capitula loquuntur, et ff. de reb. dub., si mulier; et ff. de reb. dub., cum pubere. Nec etiam omnis violenta, si probetur contrarium, 27. q. 1, nec aliqua; supra, de probat., proposuisti; et 35. q. 3, extraordinaria.

Hoc ideo dicit, quia postquam quis semel periurus est, amplius ad iuramentum non debet admitti, 22. q. 5, parvuli; et 22. q. 5, si quis convictus; et 2. q. 7, non potest; et 6. q. 1, quicumque; et supra, de testib., testimonium. Quia timor est ne incidat iterum in periurium, arg. infra, de cohab. cler. et mul., clericos. Ber.