The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Quod de iure facere non possunt nisi per appellationem, et in aliis certis casibus qui notantur supra, de offi. ord., pastoralis. Loquitur Papa archiepiscopo Cantuariensi.

Expresso in appellatione, in quo casu tantum tenet appellatio ante sententiam, infra, de appell., ut debitus; et infra, de appell., cum causam, in fi.; et infra, de appell., dilecto filio.

In casu isto cum appellatur a diffinitiva sententia, non est necesse causam exprimere, nisi quod dicat: appello ab iniusta sententia. Et tunc debet superior cognoscere vel alii committere secundum arbitrium suum.

Id est, si appellatio non sit legitima, remittitur ad illum a quo appellavit, ut procedat in causa cum appellavit a gravamine, vel quod exequatur sententiam quam ipse superior confirmavit. Et sic est hic optimum argumentum quod iudex appellationis qui confirmat sententiam quam alius tulit, non debeat ipsam mandare executioni, sed primus. De hac materia tractatur supra, de offi. deleg., pastoralis § praeterea.

Alias causa ad eum a quo appellatum est, remitti non debet nisi de consensu appellantis, supra, de appell., accepta; et infra, de appell., interposita § 2.

Ita quod omne ius salvum sit ei contra quem fuit appellatum, ut si tunc fuit minor, nunc autem factus maior iure minoris utetur, ff. de minor., intra utile, 1. resp.

Nam archiepiscopi non habent iurisdictionem super subditis suffraganeorum suorum nisi in certis casibus, supra, de offi. ord., pastoralis; et supra, de offi. ord., duo.