The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Ergo altero loquente tantum non est matrimonium, quia non loquens suum consensum non exprimit, arg. 30. q. 2, ubi non est. Item arg. quod qui tacet, non consentit, quia verba sunt necessaria consensum exprimentia, supra, de spons., tuae fraternitati; simile ff. de procur., filiusfamilias § invitum. Et si consensum exprimat alter aliquo signo vel nutu, licet nihil exprimat ore, satis videtur idem. Arg. contra quod non sit matrimonium, quia stipulatio non contrahitur nisi utroque loquente, etiam si annuat sine verbis, ff. de ver. oblig., stipulatio non potest, in princ.; et ff. de ver. oblig., stipulatio non potest § si quis ita; ergo idem in matrimonio. Arg. istius litterae, utroque dicente, muti tamen sine ista forma contrahere possunt, dum tamen consensum exprimant signis, supra, de spons., cum apud; et ff. de iure dot., mutus; arg. ff. de tutel., muto; et illa signa aequipollent huic formae. Et ita non refert dummodo consensus exprimatur, etiam in loquente subsecuta subarrhatione per immisionem annuli, nam multae propter verecundiam anuunt potius quam loquantur, maxime praeferentibus parentibus, 32. q. 2, honorantur.

Supra, de spons., ex parte; et 30. q. 5 § si quis divinis.

Et ita iuramentum non est de substantia matrimonii.

Ad religionem tamen bene posset ante carnalem copulam transire, supra, de conver. coniug., ex publico.

Quia fortius vinculum supervenit, et sic solvuntur sponsalia non obstante iuramento. Sic et votum simplex solvitur superveniente matrimonio, 27. dist., si vir; et 27. q. 1, nuptiarum. Et minus punitur propter bonum matrimonii subsequentis, ut capitulum 27. dist., si vir. Ber.