The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Quid si vellet remanere in domo propria et servare religionem? Non est audienda, infra, de conver. coniug., ex parte tua, in fi., quia ad bonum et malum se posset habere. Et ideo quod certius est, tenendum est, ut infra, de spons., iuvenis; et de poen. dist. 7 § 1. Ber.

Nomine sufficientis cautionis intelliguntur pignora vel fideiussores, ff. mand. vel cont., si mandato § ulti. Satis putarem in casu isto dari cautionem ad arbitrium iudicis, 24. dist., quamquam.

Numquid istud tempus est ordinarium et regulare, ut semper tantum tempus indulgeatur et non minus, licet dicatur de duobus mensibus? Credo quod istud committeretur arbitrio iudicis, utrum plus vel minus tempus indulgeat ad profitendum dicenti se velle est intrare religionem, et currit a tempore illo quo iudex statuit terminum. Sed pone quod elapsum est tempus statutum, numquid adhuc potest intrare religionem? Dico quod sic, semper ante carnalem copulam. Iudex tamen debet praefigere terminum peremptorium infra quem profiteatur vel convertatur ad virum. Alioquin illam excommunicet, nec dabit ei tempus probationis episcopus nisi maritus consentiat. De hoc dic ut supra, de regular., statuimus.

Quod obtinet ubicumque matrimonium dissolvitur ex iusta causa, infra, de don. int. vir. et uxor., mulieres; et infra, de coniug. serv., proposuit; C. de sponsal., mulier; C. de episc. et cler., Deo nobis.

Sed contra videtur, quia matrimonium mandato Dei perficitur, 26. dist., deinde opponitur. Solutio: est consummatio quae fit quo ad matrimonii essentiam, quae fuit facta in paradiso ab ipso Domino per coniunctionem animorum, quae designat conformitatem fidelis animae ad Christum, ut ibi. Et est quaedam consummatio quo ad sacramentum Christi ad ecclesiam, per incarnationem verbi Dei in utero virginali, quod designatur per illud matrimonium, quod est carnali copula consummatum, ut hic, et supra, de bigam., debitum; 27. q. 2, in omni. Vel saltem quo ad hoc quod impedire possit propositum religionis. Laur. Notavit hic Ala. quod matrimonium non consummatum sortitur naturam ex constitutione ecclesiae, ideo circa illud latissime patet Papae potestas. Vincen. dixit quod Papa per dispensationem posset dissolvere tale matrimonium. Posset etiam statuere quod per secundum matrimonium rumperetur primum, secus de consummato quod ab ipso Domino naturam suam sortitur. Et ideo sola interpretatio circa illud pertinet ad Papam, non dispensatio vel contraria constitutio. Contra tamen arg. infra, de sponsa duo., tuas. Ber.