The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Bernard of Parma's gloss on the Decretals of Gregory IX (Liber extra) · Books 1–5 complete · text by Edward A. Reno III, Adelphi University

Book IV › tit. 4.20 De donationibus inter virum et uxorem et dote post divortium restituenda

X 4.20.7 Per vestras

tit. De donationibus inter virum et uxorem et dote post divortium restituenda · 9 glosses
Idem Archiepiscopo et Archidiacono Genuensibus.Incipit Per vestras litteras · alleged in the gloss as de don. int. vir. et uxor., per vestras 5× per the register · find the allegations →
Convenire
Id est, ad iudicium evocare ad petitionem H.
Repulerat
Et ideo audiri non debuit, nisi primo ipsam restituere, supra, de restit. spol., ex conquestione; et supra, de ord. cognit., super spoliatione; et supra, de ord. cognit., cum dilectus.
Tacita veritate
De processu negotii, ut sequitur; sic supra, de re iudic., inter monasterium.
Ad inopiam vergere
Et bona videbatur illa pronunciatio, quia ex quo maritus incipiebat labi facultatibus, et re sua male uti, cogendus erat eam restituere, C. de iure dot., ubi; et in Auth. de aequal. dot. et prop. nupt. don. § illud quoque, coll. 7. Immo etiam sequestranda est, cum praesumitur vir eam dissipaturus, ff. solut. matrim., si cum dotem § si vero dotem. Si ergo tenetur eam reddere, ergo non potest eam repetere, supra, de iureiur., quemadmodum; quia turpius eiicitur, etc., et dolo petit, qui restituere statim debet, ff. de regul. iur., in condemnatione, in fi. Sed haec non habent locum in casu isto, ut hic dicitur. Cum enim corpus suum uxor ei commiserit, multo fortius et dotem sibi committere debet, sub ea quam potest cautione praestare, ut sequitur, C. de pac. convent., hac lege; et est simile 12. q. 1, praecipimus. Immo uxor tenetur alere virum suum egentem de dote, ff. de iure dot., mutus § manente. Et praemissa locum habent cum maritus suspectus est de dilapidatione, quia male versatur in re sua, et non cum paupertate laborat, ut hic faciebat, et ita restituetur huic dos, prout hic dicitur in fi. Laur.
Nisi cautionem
Lex enim prohibet fideiussorem dari pro dote, C. ne fid. vel mand. dot. dent., sive; et C. ne fid. vel mand. dot. dent., generali. Sed in alio casu illud intelligitur.
Et infra
Sed cum ipse cautionem praestare non posset, ad instantiam ipsius domino Papae haec rescribere curaverunt.
Quam potest
Iuratoriam scilicet, in Auth. ut nulli iudic. lic. hab. § si vero crimen, coll. 9, ubi dicitur quod si mulier accusatur de crimine pro quo debeat custodiri, debet dare fideiussorem. Si fideiussorem dare non potest, iuratoriam cautionem praestet, et sufficit, C. de episc. et cler., authen. generaliter 1; et in Auth. de litigios. § ad excludendas, unde sumpta est haec authentica C. de episc. et cler., authen. generaliter 1, coll. 8.
Honesti lucri
Non enim tenetur foenerari dotem, et de usuris alere uxorem, arg. C. de admin. tut., authen. novissime. Sed convertat eam in societatem honestam, vel aliquod commercium, et ex lucro honesto eam alat, arg. in Auth. ut hi qui oblig. se hab. per. res min. § quoniam autem videmus, coll. 6. Ibi tamen dicitur quod si minor non habet unde vivat, sed tantum pecuniam, tum curator cogitur foenerari. Laur.
Onera
ff. de iure dot., si is qui Stichum § ibi dos; et infra, de usur., salubriter. Tanc.

Open in the search app — full-text search, highlighting, and the complete browse tree. Underlined phrases are standardized allegations; each links to the capitulum it cites.