The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Id est, possessionis. Et dicitur possessio momentum, non quia durat per momentum, sed quia parum duratura est apud possessorem, cum actor docuerit de proprietate, et a sententia momentaneae possessionis secundum legem non appellatur, C. si de mom. poss., cum de possessione. Secus secundum canones, supra, de iudic., significaverunt.

Sed quare dicit, cum alia sit causa possessionis et alia proprietatis, nec habeant aliquid commune, ff. de excepti. rei iud., et an eadem § ulti.; et ff. de acq. poss., naturaliter § nil commune; et ff. de acq. poss., permisceri. Hoc ideo dicit, quia continentia causae dividi non debet, infra, de sequestra., ad hoc § Papa; et C. de iud., nulli. Hoc est dicere, iudex qui cognovit de possessione debet cognoscere de proprietate. Et ita expone in uno eodemque iudicio, id est, coram eodem iudice, ut dicunt iura praedicta, quia facilius cognoscit de proprietate qui cognovit de possessione. Arg. contra supra, de iudic., significaverunt. Sed ibi erant diversi fori, hic eiusdem, et sic non contradicunt.

Nota quod dicit diffinire, quasi diceret diffinitivam sententiam contra absentem non possumus proferre ante litem contestatam, supra, ut lite non cont., per totum. Vel dic non possumus diffinire, etiam lite contestata contra inauditam partem, quia non liquet de causa. Et ideo praecise diffinire non possumus, quin salva sit ad minus quaestio proprietatis absenti, infra, de dolo et contu., prout; et supra, ut lite non cont., quoniam § penulti.; et C. quom. et quan. iud. sent. prof., consentaneum. Et ita duobus modis potest intelligi particula ista, ut lite non contestata, ut sic non fiat diffinitio, sed propter contumaciam in possessione missio, vel lite etiam contestata quando non liquet de causa. Vel tertio modo, quia contra absentes non citatos, non convictos, non confessos, nihil possumus diffinire, supra, de maior. et obed., inter quatuor. Et sic plana est littera. Ber.