The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Hoc potest habere locum tam ante litem contestatam quam postea, ut si ante litem contestatam obiiciatur aliqua exceptio rationabilis, quae si esset probata deberet legitima reputari etc., et iudex eam admittere nolit, si propter hoc appelletur, iudex vel non debet procedere vel removere gravamen, infra, de appell., ut debitus; et infra, de appell., cum cessante. Alias revocabitur totum quod fecerit. De hoc habes multa exempla infra, de appell., ex parte 2; et infra, de appell., significavit; et infra, de appell., significantibus, ubi infinita exempla invenies super hoc post litem contestatam. Et eodem modo pone exemplum supra, de ord. cognit., intelleximus.

Et ita non proceditur super principali, et in praeiudicialibus exceptionibus hoc habet locum. Plura exempla ponuntur 3. q. 11, non est § aliquando.

Puta pactum de non petendo, praescriptio et consimiles.

Ergo videtur quod si principalis causa possit expediri sine illa, quod non obstante illa appellatione procedere possit in principali. Et ita videtur quod teneor litigare sub illo, qui etiam me gravavit a quo appellavi iusta de causa contra illud infra, de appell., ad haec quoniam; et infra, de appell., proposuit. Satis crederem quod vacat hic argumentum a contrario sensu, quia cum iam certa ratione me gravavit, quomodo poterit procedere postea me invito? Non videtur, 3. q. 5, quod suspecti.

Hoc intelligunt quidam cum probare nolebat, sed allegabat tantum, et ideo non valet appellatio. Vel dicas quod haec exceptio de falsi etiam suggestione non est admittenda post litem contestatam, cum sit dilatoria et sic erat lis contestata, quia sola sententia erat ferenda. Unde non debet differri sententia propter talem appellationem interpositam occasione exceptionis, quae ab initio fuerat proponenda, supra, de re iudic., inter monasterium. Simile C. ad leg. Corn. de fals., satis aperte; et C. de legat., si in fraudem, ubi non differtur executio propter suggestionem falsi. Ber.