The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Certe nec ante citationem nec post debuit episcopus molestari super possessione carnificii lite pendente si ipse possidebat, cum capitulum super hoc conveniret episcopum, unde patet quod erat in possessione. De qua non debuit eiici lite pendente, supra, ut lite penden., a memoria; et supra, ut lite penden., laudabilem; 16. q. 4, volumus. Unde male petebat capitulum. Vel si capitulum possidebat agens contra episcopum ne inquietaretur, adhuc non poterat implorare officium iudicis lite non contestata, ut infra sequitur, quod magis videtur. Ber.

Id est, maxime, quia nec post litem contestatam debuit ei auferri possessio si ipse possidebat. Sed verius videtur quod capitulum possidebat, ut dixi.

Quod facere non poterant, quia pendente dilatione, iudicis officium conquiescit, nisi partes consentiant, C. de dilation., sive. Ex causa tamen mutatur dilatio quandoque, ff. de recepti., dicere autem, in fi. Et arg. ff. de re iud., quod iussit; et supra, de appell., cum cessante, arg. Et est notabile quod iudex data dilatione nihil facere possit ante terminum altera parte invita.

Nota scilicet quod iudices lite non contestata reducere volebant capitulum in pristinum statum, ut carnifices non venderent carnes alibi quam in stallis capituli, quod facere non debebant, cum adhuc possent recusari lite non contestata, 3. q. 3, induciae § offeratur. Et ita ante litem contestatam iudex delegatus circa principale negotium nihil facere potest, arg. supra, de rescript., super litteris. Et super eo quod pendente dilatione procedere volebant, quod facere non poterant, unde valuit appellatio. Arg. contra supra, de offi. iud., iudicis, in fi. Potest dici quod illa loquitur in ordinario, cuius iurisdictio fundata est, cuius etiam officium ante litem contestatam et post implorari potest tempore competenti, sed non dilatione pendente adversario contradicente, ut hic dicit, et C. de dilation., sive, in fi. Hic loquitur de delegato cuius iurisdictio non est firma ante litem contestatam. Quare eius officium implorare non potest ante litem contestatam, et maxime dilatione pendente, ut hic patet. Vel verius dicas quod ibi loquitur de alio officio iudicis quod petitur incidenter favore minoris vel alterius qui utitur iure minoris, hic de alio quod quasi respicit principale factum quod immutatum est ab adversario, et quod etiam competeret maiori post litem contestatam coram delegato, sed non ante pendente dilatione, ut dictum est.

Et sic patet quod procurator non potest excedere fines mandati, alias non nocet domino. C. de procur., si procurator; et supra, de offi. deleg., cum olim abbas. Si vero simpliciter constitutus fuisset, nulla forma data sibi de iudicibus impetrandis, non posset eos recusare quos procurator impetrasset, supra, de caus. poss. et propr., cum olim, et hoc a contrario sensu, ubi de hoc. Sed videtur quod non sit amplius audiendus post annum, et sibi imputet quod tali commisit negotia sua, ff. de minor., cum mandato, in fi. Agat ergo episcopus contra procuratorem vel contra eum qui circumvenit procuratorem ipsum, ff. de dolo mal., et eleganter § si dolo. Hic procurator circumventor forte non erat solvendo. Et ita restituitur contra adversarium, ff. de eo per quem fac. erit, ex hoc, 1. resp. Vel auditus fuit episcopus ex generali clausula: si qua iusta causa mihi videbitur, in intergum restituam, ff. ex quib. cau. maio., huius edicti, in fi. Arg. supra, de in integ. restit., ex litteris; arg. infra de pignor., significante. Quantum enim in ipso fuit, bene prosecutus fuit appellationem, et ita auditur episcopus triplici ratione. Quod auditur post annum, hoc fuit propter factum procuratoris, quod fuit iusta causa quare indulgetur biennium, ut supra, de appell., cum sit Romana. Ex aliis duabus causis praemissis tenuit appellatio, aut ex altera earum. Et est arg. quod quando plura mandantur coniunctim, quorum alterum per se sufficit, alterum sufficit probare. De hoc dictum fuit supra, de rescript., ex parte Conventrensis. Ber.