The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Et sic quam cito scio aliquem exommunicatum statim debeo ipsum vitare quamvis non sit denunciatus, nisi solus hoc sciam, ut hic dicit, et 6. q. 2, si tantum; et 6. q. 2, placuit; arg. 2. q. 7, plerique. Qui enim scit, certiorari non debuit, ff. de act. emp. et vend., si res vendita, in fi.; et 93. dist., si inimicus. Quia excommunicatio executionem secum trahit, supra, de appell., pastoralis. Et denunciatio non fit nisi propter ignorantes. Deus enim ligat et non homo, 11. q. 3, nemo contemnat. Ioan. Favent. contradixit et male quod ante denunciationem non est vitandus.

Propter hoc solum non perdunt privilegium, supra, de sent. excom., si vero aliquis, nisi post trinam admonitionem, infra, de sent. excom., in audientia; et infra, de sent. excom., contingit 2, ubi expectatur admonitio. Hoc intelligitur de his qui non sunt contenti arma portare, sed saevis enormitatibus se immiscent, ut hic patet, et supra, de apostat., praeterea; et infra, de sent. excom., perpendimus. Contraria intelliguntur de his qui taliter non excedunt, licet portent arma. Unde illi usque ad trinam admonitionem gaudent privilegio suo, ut dicitur. Simile supra, de vit. et honest. cler., ex litteris.

Nota quod ex persona augetur crimen, 40. dist., homo; ff. de re milit., omne delictum § 1; de poen. dist. 1 § aut facta; et supra, de poenit. et remiss., quaesitum. Ber.