The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Quia eorum intererat. Per tale enim iuramentum praeiudicabatur ecclesiae, saltem de facto, quare admissa fuit appellatio, 2. q. 6, non solent; et supra, de elect., cum inter R. Et sic episcopus per iuramentum suum non poterat ecclesiam obligare, cum non tenuerit quo ad illa, quae praeter formam canonicam continebantur in eo; simile infra, de relig. dom., cum dilectus, nam delictum personae etc., 16. q. 6, si episcopum. Nec conditionem ecclesiae in hoc potuit facere deteriorem, infra, de dona., fraternitatem; simile infra, de instit., cum venissent, ubi dicitur quod iuramentum a praelato in praeiudicium suae dignitatis praestitum non praeiudicat ecclesiae; et invito praelato et contradicente ecclesia posset pro defensione ecclesiae contradicere, et repetere quod praestitum esset occasione talis iuramenti, 12. q. 2, non liceat Papae; et infra, de iureiur., sicut nostris.

Sic 1. dist. § humanum genus.

Quam habes infra, de iureiur., ego. Qua forma Papa contentus est, ut ibi dicit. Ergo multo fortius et alii debent esse illa contenti; simile 22. q. 5, de forma. In qua forma debet specialiter inseri iuramentum de fidelitate et obedientia, infra, de privileg., antiqua.

Sic patet quod consuetudo non habet locum in hoc casu, cum talis consuetudo sit contra generales ecclesiae consuetudines, 100. dist., contra morem. Servare enim debet morem aliorum etiam metropolitanorum, ut ibi dicit, et quia per usurpationem hoc faciebat, non prodest consuetudo, 10. q. 3, quia cognovimus; et 93. dist., illud; 24. q. 1, schisma; et 1. q. 1, nullus episcopus. Item est arg. ex eo quod dicit, nil amplius exigas, quod sua auctoritate potest denegare quod contra generalem consuetudinem aliorum metropolitanorum praestitit, 10. q. 3, quia cognovimus; licet illud diu praestiterit, C. de agric. et cens., litibus, lib. 11; et infra, de censib., pervenit. Arg. tempus enim non inducit obligationem sicut nec tollit, ff. de act. et oblig., obligationum § placet.

Nota quod iuramentum non extenditur ad ea quae de iure praestanda non sunt, licet super his iuretur. Iuramentum enim non fuit inventum ut esset iniquitatis vinculum, infra, de iureiur., quanto; et 22. q. 4, inter caetera. Immo ipso iure non tenet iuramentum quo ad alios articulos, qui in forma iuramenti non continentur, ut dicitur hic in fi. Et iuramenta contra statuta canonum praestita non tenent, infra, de for. compet., si diligenti, in fi. Et quia iuramentum illud praestitum fuit in damnum ecclesiae, unde non tenuit, infra, de iureiur., sicut nostris. Item habes hic quod iuramentum tenet pro parte, et pro parte non tenet; sic 22. q. 4, inter caetera. Item arg. quod utile non vitiatur per inutile.