The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

25. q. 2, dicenti. Authentica scriptura est quae per manum publicam vel per iudicem cum trium testium vel duorum ad minus subscriptione vel testimonio facta est, in Auth. de fid. instrum. § sed instrumenta, coll. 6. Vel duorum virorum, supra, de probat., quoniam. Vel quae habet sigillum authenticum, infra, de fide instrum., scripta; et supra, de probat., post cessionem. Et etiam scriptura quam facit privatus in praesentia trium testium, videtur authentica, in Auth. de fid. instrum. § si tamen quisquam, coll. 6; et C. qui pot. in pign. hab., scripturas.

C. de edend., authen. si quis in aliquo. Nisi ipsa exemplaria sumpta et publicata sint iudicis auctoritate, C. de testi., publicati; et infra, de fide instrum., si instrumenta; arg. C. de iure emphyt., cum dubitabatur § et si quidem dominus, circa fi.; C. de re iud., gesta. Sed pone quod ita Papa mandat, procedatis secundum tenorem priorum litterarum, et primae litterae non constarent, numquid potuerunt procedere? Dicas quod non, nisi prima forma prius appareat per iura praedicta, vel nisi probetur tenor prioris rescripti non cancellati, non vitiati, infra, de privileg., cum olim propter. Nam per litteras ultimas non datur iurisdictio, vel si datur non constat per eas de priori forma, et ideo non potest procedi per ipsas. Sic non tenetur quis exequi sententiam, nisi ei fiat fides de iurisdictione, supra, de offi. deleg., cum in iure