The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Sed dominus Papa tulit sententiam illam.

Sic et Achatius non fuit dictator novi erroris sed veteris imitator, 24. q. 1, Achatius non est; et 12. dist., praeceptis; et infra, de feud., ex parte. Simile infra, de privileg., quia intentionis. Qui enim rem perducit in lucem, potius rem declarat quam aliquid novi faciat, ff. de acq. rer. dom., adeo quidem § si quis, in fi.; ff. qui testam. fac. pot., heredes palam § 1; ff. si serv. vend., sicut § distant, alias ff. si serv. vend., sicut § sed si quaeritur.

Tam canonicum quam civile, supra, de re iudic., quod ad consultationem; et 2. q. 6, ei qui § sunt quorum, vers. ab executore; et C. quor. app. non rec., ab executore.

Hoc intelligendum est de mero executore, qui nullam habet cognitionem sed tantum executionem, supra, de offi. deleg., pastoralis § quia vero, ubi de hoc; et supra, de re iudic., de caetero. Talis fuit iste.

Sic supra, de re iudic., quod ad consultationem, ubi de hoc.

Ex hoc videtur quod sicut non posset appellari a mero executore, ita non potest recusari, supra, de appell., super eo 2; et supra, de appell., inter caetera § 3. Sed si non esset merus executor, bene posset appellari ab ipso et recusari. Io. Sed videtur potius dicere littera ista, quod si quis appellat a suspecto, quod propterea non debet dimittere quin procedat, quia primo recusatio est proponenda. Et si iudex illam non admittat, si sit iusta, tunc est appellandum, quia tunc ipsum gravat. Suspicio enim proponenda est secundum formam illius decretalis supra, de appell., secundo; et infra, de appell., cum speciali. Ber.