The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Sed esto quod sit iuvenis, numquid vovet dando licentiam, nam potest in saeculo remanere, supra, de conver. coniug., cum sis? Laur. dicit quod si scit ius vel ei dicatur, intelligitur vovere, alias non. Et dic consentiente et promittente intrare religionem, 27. q. 2, Agathosa, arg. Vel dic ut in notula sequenti dicitur.

Colligitur hic arg. quod uxoris licentia non sufficit, ad hoc ut ad monasterium possit transire vir eius. Simile supra, de conver. coniug., praeterea; et 33. q. 5, notificasti. Sed contra videtur 27. q. 2, Agathosa; et 33. q. 5, qui uxorem. Quidam dicunt quod licentia uxoris non sufficit, nisi et ipsa convertatur. Et capitulum 33. q. 5, qui uxorem, loquitur de consilio, et capitulum 27. q. 2, Agathosa, exponitur ita quod huic dicto concordat. Alii dicunt quod sufficit licentia uxoris, et dando ei licentiam intelligitur solemnizare votum, arg. 32. dist., seriatim; 28. dist., diaconi; et 28. dist., si qua vidua. Et hoc capitulum et similia loquuntur de licentia extorta. Tanc. et quidam alii dicunt quod hoc intelligi debet secundum distinctionem illius capituli supra, de conver. coniug., cum sis; et infra, de conver. coniug., ad Apostolicam. Sed haec distinctio non videtur hic habere locum, quia si fuit iuvenis, non sufficiebat dare licentiam nisi ipsa converteretur, ut ibi dicitur. Unde non tenuit votum, nec debet compelli redire ad monasterium, ut supra, de conver. coniug., quidam. Si erat senex bene potuit transire de licentia uxoris, ut ea iura dicunt et hic dicit, quod de iure transire non debuit. Hug. dicebat quod illa decretalis supra, de conver. coniug., quidam, non tenebat, quia bene debebat ille compelli ad monasterium redire, quia votum tenuit. Et hoc idem potest dici secundum eum de illa infra, de conver. coniug., placet, prope fi., ubi non cogitur redire ad monasterium, et sic stabitur huic, et infra, de conver. coniug., consuluit. Hoc satis videtur. Sed dicatur quod in decretali illa supra, de conver. coniug., quidam, tenet, et ille non compellitur redire ad monasterium, quia votum non fuit solemne, quia invita uxore hoc fecit, nec fecit ibi professionem. Hic vero consentiente uxore professionem fecit, infra, de conver. coniug., consuluit. Et sic omni modo quo potuit votum solemnizavit. Unde quamvis non debuerit vir transire uxore in saeculo remanente, tamen tenuit votum et monachus fuit, quia multa fieri non debent, facta tamen remanent, supra, de regular., ad Apostolicam. Unde compellitur redire ad monasterium uxore mortua. Sed contradicere videtur supra, de conver. coniug., praeterea, ubi mulier dedit licentiam viro, et tamen de monasterio revocatur, et restituitur uxori nisi uxor castitatem promiserit aut ad religionem transierit. Sed non dicitur quod monachatus non tenuerit, unde mortua uxore compelli debuit ad monasterium redire. Et ita concordat cum ista, et hoc probatur supra, de his quae vi met. caus. fi., perlatum. Hug. dixit quod decretalis illa non tenet, quia consentit marito et debebat compelli ad castitatem vel monasterium intrare si iuvenis esset. Et praeterea non dicitur ibi quod mulier posset revocare maritum sed episcopus ex officio suo, tamen compelli illa redire propter ea quae dixi infra, de conver. coniug., placet. Ibi similiter non fuit solemne votum, quia non habuit licentiam viri, unde nec illa compellitur redire ad monasterium. Ber.