The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

In lege dicitur quod quidam subtili reverentia tenti, ut nec verum iuramentum praestare velint, C. de fid. instrum., cum quidam, ad fi. Quandoque dicitur verecundia vel timiditas, ff. de constit. pecun., illud, in fi.; ff. de condi. insti., quae sub conditione.

Haeretici etiam veritatem nolunt iurare, unde eo ipso tamquam haeretici reputantur, infra, de haeret., excommunicamus itaque § adiicimus, vers. si quis vero.

Simile 24. q. 2, sane quod super, in princ.; et supra, de rescript., cum contingat. Ber.

Aliud est munus et aliud donum, ff. de ver. sig., inter donum. Muneribus dandis attendas quatuor ista: quis dans, quisve petens, quae res, quae causa petendi. Laur. Considerari debet quid offeratur, 19. dist., secundum. Quale, 49. dist., hinc; et 49. dist., sacerdotes. A quo etiam, arg. 3. q. 7, in gravibus. Et pro quo, 1. q. 1, dictum est 2. Item ad quid offeratur, de conse. dist. 2, et dixit. Qua intentione, 8. q. 1, in scripturis. Quantum, 17. q. 1, Ananias. Et hic consideratur quantitas ex persona dantis et recipientis. Unde Seneca: quidam cynicus petiit a rege Antigono talentum. Respondit rex quod plus est quam cynicus petere debeat, et sic fuit repulsus. Petiit denarium cynicus, respondit rex, quod minus esset quam deceret regem dare. Et ita turpissimam cavillationem invenit qua neutrum daret, cum posset dare talentum tamquam rex et denarium tamquam cynico.

Quandoque tamen sex solidi simoniam inducunt, infra, de simon., ex tuae.

Et ideo gratius. Unde Seneca: non gratis accipitur munus quod petenti donatur. Unde illud Apostoli: beatius est dare quam accipere, 16. q. 1, praedictor. Qui enim donat, alium sibi naturaliter obligat, ff. de pet. hered., sed et si § consuluit. Et ille cui donatur exhibere reverentiam donatori compellitur et obedire, 8. q. 2, illud quidam. Unde versus: gratius est donum quod venit ante preces. Vincen.

Quod de iure fieri non debet, quia quod ioculatoribus donatur arti nequissimae donatur, 86. dist., donare.

Hic interpretatur Papa intentionem alterius partis per exteriora. Aliter non posset divinare de intentione alieni cordis, quia nec etiam Paulus, licet spiritu Dei plenus fuerit, potuit divinare, 22. q. 2, beatus; et supra, ut eccl. ben., ut nostrum; et ff. ad leg. Aquil., si putator, in fi., et quod dicit hic.

Id est, praesumitur. Et est arg. quod per exteriora praesumitur de interioribus, supra, de praesump., afferte; et supra, de praesump., ex studiis. Et ita videtur per litteram istam a contrario, quod si alia intentione equum cardinali dedisset, alias non daturus nisi ut posset facilius expediri negotium fratris, licet eo ignorante praeiudicasset ei, 1. q. 5, praesentium; nisi in odium eius hoc fecisset, infra, de simon., nobis; vel nisi eo prohibente hoc fecisset, infra, de simon., sicut tuis. Et recurrendum est in talibus ad intentionem et ex intentione ista considerantur, et in incertis locus est coniecturis et non in his quae certa sunt, ff. de ver. oblig., continuus § cum ita, in fi. Cum enim res certa est, secus fit, ff. locat. et conduct., sed addes § 1. Ber.

1. q. 1, sunt nonnulli.

Quae videlicet ad magnam quantitatem non producantur, ff. de off. procon., solent, in fi.; et ff. de off. praes., plebiscito. In his enim interpretatur ecclesia simoniam non committi, quia non est versimile quod propter huiusmodi modica aliquis moveretur ad aliquod iniquum faciendum. Ber.