Book III › tit. 3.30 De decimis primitiis et oblationibus
X 3.30.31 Dudum
tit. De decimis primitiis et oblationibus · 8 glosses
Idem Vesprimensi Episcopo.Incipit Dudum adversus fratres · alleged in the gloss as de decim., dudum — 20× per the register · find the allegations →
Decimas
Sine inquietatione, ut libere percipi posset. Talis videtur fuisse petitio per sententiam latam, ut dicitur in fi. Ber.
De iure communi
Sic 16. q. 7, omnes basilicae; et 18. q. 2, monasteria. Item videtur hic quod de iure communi pertineat perceptio decimarum ad episcopum. Sed contra supra, de decim., cum in tua; et supra, de decim., cum contingat, ubi de hoc dictum est. Vel potest dici quod videtur verius quod haec allegatio non ponit ius quantum ad decimas, et sic nullum contrarium. Et de consuetudine loci pertinebant hae decimae ad episcopum et non de iure communi. Sed quantum ad ecclesias quas petebat episcopus, fundata erat intentio sua de iure communi. Verius puto quod decimae istae non erant infra certam parochialis ecclesiae, licet dicatur infra quod pertinebant ad ecclesiam sancti Stephani, ut dixi supra, de decim., cum contingat, in glossa quae incipit: patet hic.
Quem allegavit probaret
Hic aperte videtur quod qui allegat praescriptionem, tenetur probare titulum, ex quo habuit causam praescribendi, supra, de probat., licet., arg. Et expressum videtur supra, de praescrip., si diligenti. Nam secundum canones longa et longissima praescriptio non differunt, sed in longa praescriptione oportet probare titulum, C. de praescri. long. temp. dec., diutina; C. de usuca. pro her., usucapio. Ergo et in longissima secundum canones. Arg. contra supra, de praescrip., quoniam; et supra, de praescrip., vigilanti, ubi dicitur sufficere bona fides. Et est contra id quod dici consuevit, quod sufficit allegare titulum, sed non oportet probare. Io. dixit quod isti erant suspecti, et ideo oportuit eos probare titulum et iustum, quia propter suspicionem quandoque transfertur probatio in alium qui alias non cogitur, supra, ut eccl. ben., ut nostrum, ubi de hoc notatur. Sed super hoc dic ut dixi in capitulo supra, de praescrip., si diligenti, ubi invenies in quo casu probari debeat titulus et in quo non.
Concessionem praedictam
Quam si Papa ex certa scientia confirmasset, valuisset et ex ea sumpsisset vigorem, licet ex se nulla fuerit, arg. supra, de pact., quotiens; supra, de transact., sicut; et 96. dist., bene quidem; et 2. q. 1, in primis. Ber.
Non potuerint aliis
1. q. 7, Daibertum; infra, de don. int. vir. et uxor., nuper. Quia pro non dato habetur quod ab illo donatur qui non potest de iure donare, infra, de iure patron., quod autem, in fi. Arg. contra ff. de acq. rer. dom., non est novum; ff. de usufru., quod nostrum; ff. de contrah. empt., rem alienam.
Possidere
16. q. 7, decimas quas in usum; et supra, de praescrip., causam quae, quia spiritualia non cadunt in laicum, supra, de elect., sacrosancta; et supra, de elect., Massana; 96. dist., bene quidem, vers. numquam licuit laico anathematizare.
Nullatenus derogetur
Numquam enim intelligitur derogari iuri alterius, nisi hoc exprimatur, 85. dist., Florentinum; et 99. dist., ecce; supra, de auctor. et usu pal., ex tuarum; et supra, de offi. deleg., super eo. Ber.
Prohibemus
Ex hac sententia videtur quod actum sit iudicio uti possidetis, et ex eo quod dicitur supra in principio: non permitterent solvi. Per petitionem episcopi videtur actum petitorio. Sed standum est sententiae, talia enim sunt subiecta, qualia permittunt praedicta. Ber.
Open in the search app — full-text search, highlighting, and the complete browse tree. Underlined phrases are standardized allegations; each links to the capitulum it cites.