Book V › tit. 5.3 De simonia et ne aliquid pro spiritualibus exigatur vel promittatur
X 5.3.15 Querelam
tit. De simonia et ne aliquid pro spiritualibus exigatur vel promittatur · 4 glosses
Idem Vigoriensi Episcopo et Priori de Acra.Incipit Querelam monachorum · alleged in the gloss as de simon., querelam — 11× per the register · find the allegations →
Inconsulto
Unde non valet resignatio, 12. q. 2, sine exceptione; supra, de empt. et vend., cum dilecti.
Concordia
5. q. 2, si primates; et supra, de transact., ex parte, ubi plures concordantias invenies de hoc.
Emi non potuit
Quia nullum spirituale vel spirituali annexum potest vendi vel emi, supra, de iure patron., de iure; et supra, de pact., cum pridem; et supra, de pact., pactiones; et supra, de transact., super eo; et 16. q. 7, decimas quas populus; ergo non redimi. Sed haec ratio non videtur habere locum, quia ecclesia vel spirituali annexum potest vendi cum universitate et obligari, supra, de iure patron., ex litteris; et supra, de iure patron., cum saeculum. Sed manerium fuit, ut videtur, principale in quo erat ecclesia. Et ita potuit redimi tamquam accessorium. Dicas quod manerium cum pertinentiis suis et ecclesia fuerunt monachis concessa, ita quod neutrum fuit accessorium alteri. Et hoc colligitur bene ex littera ut ibi dicit in principio: quoddam manerium cum pertinentiis suis et ecclesiam. Et ita ecclesia non fuit pertinens manerii, quia separata fuit a pertinentiis. Et ita redemptio quantum ad ecclesiam nulla fuit ipso iure. Sed haec ratio non habet locum in manerio, quod bene potest vendi et redimi, et ita hac via non possunt revocare manerium. Qualiter ergo agent pro manerio? Dicas quod contractus sive redemptio quo ad manerium nullus fuit ipso iure ex alia causa, quia hoc factum fuit irrequisito capitulo. Simile supra, de empt. et vend., cum dilecti; et 12. q. 2, sine exceptione. Et hac eadem ratione non tenuit redemptio ecclesiae. Et ita etiam si ecclesia fuisset accessoria ad manerium, idem esset.
In possessionem
Causa rei servandae si lis non fuerit contestata, supra, ut lite non cont., quoniam § in aliis. Et si lis contestata esset et non liqueret de causa, adiudicaretur eis possessio salva quaestione proprietatis absentibus, supra, de dolo et contu., prout, ubi de hoc. Quam possessionem debent eis defendere iudices, ut dicit in fine, cum remaneant adhuc iudices de illa re usque ad diffinitivam sententiam, supra, de testib., ex parte, ubi de hoc. Ber.
Open in the search app — full-text search, highlighting, and the complete browse tree. Underlined phrases are standardized allegations; each links to the capitulum it cites.