The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Licet quis satisfecerit iniuriam passo. Nondum tamen haberi debet absolutus nec est ei communicandum nisi primo absolvatur, supra, de sent. excom., cum desideres, 1. resp.; et infra, de sent. excom., pueris. Omnis enim res per quascumque causas nascitur per easdem dissolvitur, infra, de reg. iur., omnis. Sic enim excommunicatio quandoque solo verbo contrahitur et solo verbo tollitur. Sed in hoc casu ipso facto inducitur, sed solo verbo tollitur. Et sic satisfactio vel iuramentum non sunt de substantia absolutionis. De hoc dictum est supra, de sent. excom., cum desideres, in fi.

Supra, de sent. excom., non dubium; et 17. q. 4, si quis suadente; et supra, de sent. excom., quod de his.

Supra, de sent. excom., de caetero. De infirmitate, inopia, senili aetate habes supra, de sent. excom., quod de his.

Simile supra, de testib., si qui. Contra supra, de sent. excom., ea noscitur; solvitur ibi.

Pueri infra pubertatem non mittuntur ad curiam, quia aetas eos excusat ab itinere, supra, de sent. excom., super eo vero; et § proxi.; et infra, de sent. excom., pueris.

Supra, de sent. excom., mulieres; et supra, de sent. excom., de monialibus.

Quia scilicet sit mutilatus in pede quod ire non possit vel contractus.

Supra, de sent. excom., quod de his. Ber.

Ut servi, supra, de sent. excom., mulieres. Et hoc intellige secundum distinctionem huius capituli supra, de sent. excom., relatum.

Scilicet qui timore mortis, infirmitate, inimicitia, senili aetate confracti vel impotentia perpetua, inopia, omnes isti possibilitate recepta sedem Apostolicam visitabunt pro mandato recipiendo, ut infra sequitur, et supra, de sent. excom., de caetero; et supra, de sent. excom., quod de his.