The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Neutrum tamen observabit, quia de ecclesia removetur. Et licet secundum non fecisset, primum servari non debet contrarium iuri, infra, de censib., prohibemus; et infra, de censib., gravis; et infra, de censib., cum clerici.

Id est, temerario iuramento. Non enim habuit iustitiam secum, et alia quae debent in iuramento intervenire, 22. q. 2, animadvertendum; et 22. q. 4, in malis. Sicut enim in iuramento exceptum debet esse ius superioris, infra, de iureiur., venientes; et infra, de iureiur., ad nostram 3; et ff. ad municip., imperatores; et in constitutione Friderici de feudis, capitulo ultimo. Multo fortius ius canonicum intelligitur esse salvum in ipso iuramento, infra, de iureiur., veniens, arg.; et infra, de iureiur., ad nostram 3; arg. supra, de consti., quae in ecclesiarum; et ff. de pacti., iurisgentium § generaliter. Si vero quis falsum iurat ignoranter, credens verum esse quod iurat, nullum est peccatum, 22. q. 2, homines. In primo exemplo periurium est transgressio iuramenti, quod si licitum est, peccat mortaliter transgrediendo, supra, de iureiur., si vero; et supra, de iureiur., querelam. Si est illicitum, ita ut eius observatio vergat in dispendium salutis aeternae, non peccat conveniendo, sed peccavit iurando, 22. q. 4, si publicis; et 22. q. 4, est etiam; et 22. q. 4, quod David. Item periurium quandoque dicitur indiscretum iuramentum. Istud ex deliberatione vel proposito factum mortale peccatum est, infra, de iureiur., sicut ex litteris; 22. q. 4, qui sacramento. Si vero quis iurat iocosa levitate vel incaute, veniale est peccatum, 25. dist., unum § criminis, alias ea demum.