The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Supra, de except., a nobis, contra. Solutio: excipi potest contra excommunicatum accusantem vel agentem, quia nullum crimen obstat volenti excipere, supra, de except., cum inter; et supra, de except., dilecti filii. Sed secus est ubi denunciatur excommunicatio alicuius, ubi repellitur denuncians vel agens ratione communionis, ut hic. Qui enim alium denunciat debuit illum praemonuisse, aliter repellitur, supra, de accusat., cum dilectus. Episcopus enim excipere non potest contra clericum ipsum accusantem cui prius communicavit, et hoc in odium eius, supra, de accusat., nulli. Cum debeat habere secum honestos viros, 2. q. 7, cum pastoris. Et sic per patientiam perdit quis beneficium exceptionis. Sic ff. de adulter., si uxor, in fi.; ff. de aqua pluv. arc., Labeo; et ff. de public. in rem act., si ego § 1; 32. q. 5, horrendus; et supra, de aetat. et qualit., accepimus. Item potest hic sumi arg. quod si passus sum excommunicatum litem contestari, quodammodo non possum excipere contra ipsum. Sed hoc non est verum, quia exceptio excommunicationis in qualibet parte litis potest opponi, etiam si omissa fuerit a reo malitiose. Sed ipse tunc in expensis punitur et iudex ex officio suo, etsi reus nihil dicat repellere debet excommunicatum, ut supra, de except., exceptionem; et extravagans Inno. iiii supra, de except., extravag. pia, in fi. Sed hodie per illam decretalem supra, de except., extravag. pia, si in parte aliqua litis excommunicationis exceptio obiiciatur et probetur, non condemnatur in expensis, sed ea quae acta sunt valent et in sequentibus non auditur donec fuerit absolutus. De hoc nota in capitulo praedicto supra, de except., exceptionem, in glossa quae incipit: etiam si excommunicatio; ff. de postulan., quos prohibet; ff. de pet. hered., filius, in fi.; et supra, de elect., nihil est. Io.

Simile supra, de cleri. excom., proposuit, in fi.

Quod facere non debuerunt, supra, de sent. excom., significavit.