The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Hic duo mandantur. Primum ut recipiant illum in canonicum, secundum ut assignent ei praebendam si vacat, vel quam cito vacaverit. Numquid ergo si non possunt assignare ei praebendam, tenentur eum recipere in canonicum saltem? Arg. quod sic, infra, de praeben., dilectus filius 1; et infra, de praeben., dilectus filius 2; et infra, de dolo et contu., cum dilecti. Arg. contra infra, de offi. deleg., cum super; ff. quod fals. tut., huius ediciti § 1; et ff. quod fals. tut., si id; arg. quasi a contrario, 2. q. 6, ei qui § diffinitiva, vers. quandoque unam; et ff. quemad. serv. amit., si communem; et ff. de minor., etiam § 1; et ff. de minor., tutor § 1; arg. pro et contra invenies 9. dist., si ad scripturas. Finis autem decretalis videtur dicere quod non, et secundum hoc est unum mandatum, et non duo. Et hoc ideo dicit, quia iuratum erat de certo numero canonicorum, unde ratione iuramenti non poterant augere numerum. Duo in veritate mandavit Papa, scilicet, ut eum reciperent in canonicum, et eo recepto provideretur ei. Et eum recipere erat contra numerum sacramento firmatum, quare litterae non valebant. Et certus numerus canonicorum debet statui in ecclesia secundum facultates ecclesiae, in Auth. ut determ. sit num. cleric., coll. 1; infra, de vit. et honest. cler., quoniam. Et idem est si certus numerus statutus sit in ecclesia, licet non sit iuratus, aut per sedem Apostolicam confirmatus, quia non valent litterae, nisi dicatur, non obstante certo numero canonicorum. Hic tamen videtur arg. contra in fine, ubi dicit: si constiterit numerum, etc. Sed potest dici quod hic de numero est facta mentio, et non de iuramento nec de confirmatione Papae.

Quod solus Papa potest, ut infra, de praeben., per totum.

Id est, perficere.

Per executorias.

Scilicet, iuramento vel confirmatione, ut infra colligitur, ubi dicit numerum canonicorum, qui nunc est in eadem ecclesia, etc., ut notatur in fine illius notabilis, hic duo.

Haec allegatio non valet si venissent contra numerum illum aliquando propria auctoritate, infra, de praeben., pro illorum; supra, de consti., cum accessissent.

Scilicet, executorias.

Sed in omni tali iuramento semper intelligitur auctoritas maioris excepta, ut hic innuitur a contrario sensu, et ff. ad municip., imperatores, in princ.; infra, de iureiur., venientes § quia vero, in fi. Ergo non facerent contra iuramentum, si ad mandatum domini Papae illum reciperent. Item si talis conditio inest iuramento, numquam est necessaria dispensatio in tali iuramento, quia si displicet Papae, non est ligatus tali iuramento. Io. dicebat hanc conditionem in iuramento non esse, sed ideo dicitur auctoritas superioris excepta, quia non praeiudicatur ei quin possit hoc facere. Verius videtur quod conditio talis subintelligitur in huiusmodi iuramentis, et hoc ideo, quia super re alterius vel quasi iuramentum tale praestatur, et de re alterius praecise iurari non potest, immo esset anceps periurium, ff. de in litem iuran., videamus, in princ., et ff. de act. rerum amot., Marcellus. Et ideo auctoritas domini Papae in talibus intelligitur excepta tacite, licet non excipiatur expresse; simile 22. q. 2, beatus; et infra, de iureiur., quemadmodum, circa princ. Quare si Papa mandat aliquem recipi in canonicum, non obstante tali iuramento, tunc licite eum recipiunt, quia sic apparet quod Papa iuramentum factum quasi de re sua non vult ratum habere, cum administratio sola commissa est capitulo, et non dominium collatum, et hoc iuramentum servare tenentur canonici quantum in se est, nisi Papa contrarium mandet. Et ideo non valuerunt litterae taliter impetratae in quibus de iuramento mentio non fiebat. Sed quid si iurassent ante praesentationem, et post datam? Tunc non obstaret iuramentum, quia data respicitur, ut dicitur hic, et supra, de rescript., eam te. Praeterea aliud videtur hic, quod canonia sola sive praebenda augeret numerum canonicorum, quia si non augeret numerum, iuramentum non obstaret, quin possent ipsum recipere, et simile supra, de consti., cum M. Item arg. quod canonia potest esse sine proventibus, arg. infra, de praeben., relatum. Sed contra 1. q. 3, si quis obiecerit. Sed ibi appellantur res corporales iura, ex quibus res ipse corporales percipiuntur. Et sicut debet fieri mentio de iuramento, ut hic dicit, sic etiam de pactis, si qua in aliquo contractu interveniant, debet fieri mentio, alias non valet privilegium, infra, de decim., ex multiplici.

Hic consideratur tempus datae. Item non dicit ante monitorias. Et sic est arg. quod per monitorias ius non acquiritur, alias dixisset, ante monitorias. De hac materia satis habetur infra, de renunciat., veniens.

Et ita ea quae fiunt per litteras surreptitias, non valent, de hoc dicemus infra, de rescript., ad audientiam 2.

Et in canonicum recipi, ista sunt connexa, 1. q. 3, si quis obiecerit.