Book I › tit. 1.31 De officio iudicis ordinarii
X 1.31.8 Ad reprimendam
tit. De officio iudicis ordinarii · 7 glosses
Idem Rothomagensi Archiepiscopo et eius Suffraganeis.Incipit Ad reprimendam malitiam · alleged in the gloss as de offi. ord., ad reprimendam — 17× per the register · find the allegations →
Malitiam
Simile 4. dist., factae sunt. Nam per leges nemo bene facere cogitur, sed male agere prohibetur, 23. q. 5, ad fidem; ut boni inter malos vivant quiete, 23. q. 5, non frustra. Et hoc solum bene agitur, ut vita hominum corrigatur, 23. q. 5, prodest.
In canonibus
Variae poenae in canonibus constitutae. Quaedam inducunt degradationem et detrusionem in monasterium, ut 50. dist., si episcopus. Quaedam depositionem tantummodo, 50. dist., si quis viduam. Quaedam suspensionem solummodo, 2. q. 5, si mala fama; et 2. q. 5, presbyter si a plebe; et 32. dist., nullus; et 32. dist., presbyter. Quaedam excommunicationem, 17. q. 4, si quis suadente. Quaedam privationem officii et beneficii perpetuo, 81. dist., si quis ammodo. Quaedam officii ad tempus, 82. dist., presbyter; simile 21. q. 2, placuit. Quaedam privationem beneficii tantum, 7. q. 1, si quis de ordine; et supra, de elect., cum in cunctis. Quaedam privationem tantum communionis, 35. dist., an omnia; 55. dist., nullus. Et alias poenas habes 58. dist., sicut; et 18. dist., placuit.
Ab aliis
2. q. 6, qui se scit.
Vos ipsi
11. q. 6, curae.
Suspendatur
Hoc ideo dicit, quia sententia illa secum trahit executionem, infra, de appell., pastoralis § 1. Hinc est quod post decem dies non transit in rem iudicatam, quia quandoque potest peti absolutio. Unde si taceat quis per decem dies, non intelligitur acquievisse sententiae. Unde concedo quod post decem dies, vel quandocumque possit appellari a sententia excommunicationis ad metropolitanum, quantum ad hoc quod metropolitanus potest ipsum absolvere, praestita cautione, quod parebit mandato, super eo pro quo fuit excommunicatus coram excommunicatore. Sed hoc non videtur, quia ex quo non appellavit infra decem dies, postea non potest appellare, unde per appellationem non transfert querelam ad metropolitanum, sed per simplicem querelam posset conqueri etiam post decem dies.
Conquestus
Sicut potest conqueri de iniusta excommunicatione. Sic potest appellare quod est iniuste excommunicatus, et prosequi appellationem et litteras impetrare super hoc, infra, de except., cum inter; et infra, de except., venerabilem. Sed propter hoc excommunicatio non suspenditur, sed causa ad superiorem transfertur, si infra decem dies appellet et conveniatur super alia re potest se defendere, ut dicit decretalis praedicta. Et nota quod dicit, conquestus, quia si quis appellat excommunicatus, non debet remitti ad excommunicatorem, nisi velit ei facere gratiam, infra, de sent. excom., per tuas. Sed contra videtur, quia ipso facto videture appellasse, eo quod ivit ad metropolitanum, infra, de appell., dilecti filii 2; et infra, de appell., ut nostrum. Solutio: iter arreptum non habetur pro appellatione post sententiam, immo viva voce est statim appellandum; postmodum vero in scriptis, 2. q. 6, post appellationem § forma, in fi.; de appellat., sed si apud. Sed ante sententiam videtur appellare, qui ad curiam super hoc proficiscitur, ut dicunt contraria. Sed illud non habent locum iudicio coepto, quia qui appellat, causam rationabilem coram iudice exprimere debet, et propter illam appellare, infra, de appell., dilecto filio, in fi.; et infra, de appell., ut debitus, in fi. Hodie quicumque appellat in iudicio vel extra ab interlocutoria vel gravamine scriptis appellet, et causam appellationis exprimat, infra, de appell., extravag. cordi.
Fuisse
Hoc ideo dicit, quia semper praesumitur pro sententia iudicis ordinarii, infra, de probat., post cessionem; infra, de re iudic., sicut; et supra, de renunciat., in praesentia. Sed si obiiciatur contra sententiam ratione processus, oportet quod probetur processus, ad hoc ut stetur sententiae, infra, de probat., quoniam. Et ita stabitur sententiae, et praesumitur pro ea nisi infringatur ratione processus. Hinc etiam patet quod non praecipitur aliquid absolute, nisi primo constet an iuste vel iniuste fuerit excommunicatus, infra, de restit. spol., litteras, in fi.; et infra, de sent. excom., sacro. Et hoc constabit partium assertione. Et recipientur probationes ab utraque parte, supra, de offi. deleg., cum contingat. Absolutio fieri debet secundum distinctionem decretalis infra, de verb. sign., ex parte in Christo. Item per tales probationes constabit, an alter alteri teneatur ad interesse, secundum quod traditur infra, de sent. excom., sacro; prout notatur supra, de offi. deleg., cum contingat. Ber.
Open in the search app — full-text search, highlighting, and the complete browse tree. Underlined phrases are standardized allegations; each links to the capitulum it cites.