The Digital Decretals · Glossa Ordinaria

Id est, ut matrimonialiter iungerentur aetate adveniente, sed sponsalia contrahendo. Ber.

Et ita tenuerunt sponsalia ratihabitatione sequenti, supra, de despon. impub., ex litteris. Et quae patri in sponsalibus non contradicit, consentire videtur, ff. de sponsal., sed ea quae patris. Ber.

Quam habere non potuit, supra, de spons., sponsam.

Rediit iste pater ad id quod damnaverat, 26. q. 5, nec mirum. Ber.

Sed sponsalia fuerunt tunc iuris potestate, quia si non valet quod ago ut ago, valeat ut valere potest. Intendebant enim obligari adinvicem, et ideo interpretatio fieri debet ut res potius valeat quam pereat, supra, de fide instrum., inter dilectos § caeterum; ut dictum est supra, de despon. impub., a nobis. Et hoc patet per sequentia, arg. ff. de act. et oblig., obligationum § verborum obligatio.

Quae impedit etiam matrimonium contrahendum, et dirimit iam contractum, quare ille Guilelmus non potest habere aliquam de consanguinitate Guilelmae, supra, de spons., ad audientiam; et supra, de spons., iuvenis; et supra, de spons., sponsam; et supra, de despon. impub., accessit, in fi.; et supra, de despon. impub., litteras. In quibusdam tamen sublata est publicae honestatis iustitia, ut in sobole suscepta ex secundis nuptiis, et in secundo et terio genere affinitatis, infra, de cons. et affin., non debet.

Id est, per matrimonium, quod tamquam fortius vinculum solvit sponsalia, supra, de spons., si inter; et infra, de sponsa duo., duobus. Alias non contraxit legitime, quia non debuit frangere fidem, de qua debet agere poenitentiam, ut supra, de spons., si inter.

Sic 33. q. 5, cum caput. Unde sibi potius creditur quam uxori, supra, de despon. impub., continebatur; et 33. q. 1, si quis acceperit.

Satis fuit de facili credendum, quia nihil iuris acquirebat alteruter, quia sive cognoverit, sive non, eam habere non potest, ut supra eodem capitulo patet. Secus si coitus faceret ad probationem obligationis, ut supra, de probat., proposuisti; et infra, de frig. et malef., accepisti.

Hoc est, postquam fuerit compulsus redire ad Guilelmam, sive ante compulsionem sive post cognovit Stephanam.

Sed quare hoc, cum inter Guilelmum et Guilelmam non fuit matrimonium? Potest dici quod propter scandalum, ut innuit littera praecedens. Vel potius propter delictum utriusque propter sponsalia quae praecesserant inter eos, et sic orta erat publicae honestatis iustitia. Unde non poterant Guilelmus et S. ulterius carnaliter coniungi, et ideo prohibentur, quia ex certa scientia contraxerunt, et carnaliter coniuncti fuerunt. Tamen si contrahunt matrimonium tenebit, infra, de matr. contrac. con. int., litterae.

Nisi voluerit eam repellere praetextu adulterii.

Nota quod sine iudicio ecclesiae nullus debet dimittere uxorem suam, cum haec sit poena, quae nulli est inferenda nisi per iudicem, 33. q. 2, saeculares; et 33. q. 2 § in hoc; et 35. q. 6, multorum; quantumcumque etiam impedimentum sit manifestum, infra, de divort., porro; tunc circa coitum distingue, infra, de sent. excom., inquisitioni.